Je doet veel, houdt alle ballen hoog en probeert zo gezond mogelijk te leven, maar als je even stilstaat voel je dat je niet aan het floreren bent. Alsof je een memo van ‘how to do life’ hebt gemist  🫠 of misschien zit iedereen om je heen vast in de ratrace en verlang je naar een voorbeeld hoe het óók kan. 

Misschien merk je het aan fysieke klachten, aan brainfog, een laag libido, aan angstgedachten of dat je vaak aan het doemdenken bent, aan het korte lontje op werk, naar je kids of partner, aan de ‘sunday scaries’ op zondagavond laat, aan je energieniveau en jaarlijkse winterdip… 

Of dat relaxen voelt als nóg een taak op je to do lijst, waardoor het er nooit van komt. Aka je leeft volgrens ‘als er meer rust is, ga ik rusten’ zie je de vicieuze cirkel daar?? 😮‍💨🤯😫

Kortom: je voelt je eigenlijk nog steeds een wandelend hoofd: overwhelmed + disconnected van je lijf en de magie om je heen (misschien vindt je het woord ‘magie’ überhaupt irritant of abstract, it's a sign baby!) 

Je mist nog steeds die SPARK, dat vuurtje. 

Je bent nog steeds bezig met wat anderen van je vinden, wat ‘realistisch is’ of je het leven anno 2026 wel ‘aan kan’..

Misschien heb je je er zelf bij neergelegd dat ‘een groots leven nou eenmaal niet voor jou is weggelegd’.. 

met zoveel liefde:  I. Call. Bullshit. 

Kijk.. ergens along the way heb je geleerd of gezien dat je altijd in controle moet zijn (alles plannen, weten wat er komt, misschien ben je ook iemand die totaal niet van verrassingen houdt) terwijl je diep van binnen juist verlangt om gedragen te worden en niet in controle te hoeven zijn. Dat je mag loslaten, dat je je VRIJ voelt. ONGEREMD. CONFIDENT. Relaxed as F*CK. 😏